Dinimize göre evlilikte erkeğin de, kadının da mal varlığı kendine aittir. Biri diğerinin malını izinsiz olarak harcayamaz, satamaz veya bir başkasına bağışlayamaz. Öte yandan aile fertlerinin temel ihtiyaçlarını ve giderlerini karşılamak erkeğin vazifesidir. Eğer erkek imkânı olduğu halde bu vazifesini yerine getirmiyorsa, hanımın mahkeme vb. yasal yollardan talep etme veya izni olmaksızın kocasının parasını alarak kendisinin ve çocuklarının ihtiyaçlarını karşılama hakkı doğar. Nitekim Peygamberimiz (sas), eşinin cimriliğinden şikâyet eden bir sahabe hanıma, “Sana ve evlatlarına yetecek kadarını alabilirsin.” diyerek kocasının malından izinsiz harcaması için izin vermiştir. (Buhari, büyû, 95) Bununla beraber bir hanımın, eşinin malından izinsiz olarak kendi adına birikim yapması, kendi mülkiyetine geçirmesi, akrabalarına veya başka şahıslara bağışlaması veya başka türden tasarruflarda bulunması dinimizce meşru görülmemiştir.

fatimayusa@hotmail.com

ZAMAN/AİLEM